Jak zobaczyć wysłane prośby na Instagramie
Eksport z Instagrama wymienia każdą wysłaną, niezaakceptowaną prośbę o obserwowanie, z datami. Oto jak je zobaczyć i anulować.
Każdy plik wyjaśniony, prawdziwa struktura wewnętrzna i szczegół podzielonych plików, który po cichu psuje wiele narzędzi.
Przeanalizuj mój eksport
Masz ZIP, który przysłał Ci Instagram, otwierasz go i widzisz plątaninę folderów i zagadkowych nazw plików. Ten poradnik wyjaśnia, czym jest każdy z nich, które naprawdę są Ci potrzebne, i kilka szczegółów, przez które źle zbudowane narzędzia zawodzą, a Ty tego nie zauważasz.
W ZIP-ie jedyna rzecz, która ma znaczenie przy sprawdzaniu, kto Cię nie obserwuje, znajduje się pod tą ścieżką:
connections/
followers_and_following/
followers_1.json
following.json
pending_follow_requests.json
Jeśli poprosisz tylko o „Obserwujących i obserwowanych”, to będzie praktycznie wszystko, co tam jest. Jeśli poprosisz o wszystkie swoje informacje, ten folder będzie schowany wśród wielu innych (media, messages, ads_information...) i trzeba będzie go poszukać.
| Plik | Zawartość | Do czego służy |
|---|---|---|
| followers_1.json | Konta, które Cię obserwują | Jedna strona porównania |
| following.json | Konta, które Ty obserwujesz | Druga strona |
| pending_follow_requests.json | Prośby wysłane przez Ciebie, których nikt jeszcze nie zaakceptował | Sprawdzenie próśb o obserwowanie, które zawisły na kontach prywatnych |
Do odpowiedzi na pytanie „kto mnie nie obserwuje” potrzebne są tylko dwa pierwsze. Trzeci to ciekawy dodatek: prywatne konta, o których obserwowanie prosisz, a które każą Ci czekać, czego nie widać nigdzie indziej w aplikacji.
To punkt, który sprawia najwięcej kłopotów i przed którym prawie nikt nie ostrzega. Gdy lista Twoich obserwujących przekroczy pewną wielkość, Instagram nie tworzy jednego followers_1.json: dzieli listę na kilka ponumerowanych plików.
followers_1.json
followers_2.json
followers_3.json
Narzędzie, które czyta tylko followers_1.json, przetworzy część Twoich obserwujących, a resztę po cichu pominie. Wynik jest katastrofalny i nie wygląda na błąd: powie Ci, że tłum ludzi Cię nie obserwuje, choć w rzeczywistości obserwuje, po prostu byli w drugim pliku.
Jeśli porównujesz ręcznie lub w arkuszu kalkulacyjnym, upewnij się, że przed porównaniem scalisz wszystkie followers_N.json. Jeśli używasz narzędzia, sprawdź, czy łączna liczba obserwujących, którą podaje, jest podobna do tej na Twoim profilu: jeśli jest znacznie niższa, czyta tylko pierwszy plik.
Otwarcie któregokolwiek z tych plików JSON w edytorze tekstu pokazuje coś takiego:
{
"string_list_data": [
{
"href": "https://www.instagram.com/username",
"value": "username",
"timestamp": 1712345678
}
]
}
Te trzy pola oznaczają:
Ten timestamp jest przydatniejszy, niż się wydaje: pozwala posortować obserwowane konta według stażu i zobaczyć na przykład, kogo obserwujesz od lat, choć ta osoba nigdy nie zaczęła obserwować Ciebie.
Instagram z czasem zmieniał strukturę plików i obie wersje wciąż krążą. Starsze eksporty zawierały zwykłą listę rekordów. Obecne opakowują tę listę w klucz opisujący relację:
relationships_followers w pliku z obserwującymirelationships_following w pliku z obserwowanymirelationships_follow_requests_sent w pliku z oczekującymi prośbamiDla oka to niewielka różnica, ale wystarczy, żeby narzędzie rozumiejące tylko jeden z dwóch formatów zawiodło na drugim. Jeśli kiedykolwiek trafiłeś na analizator, który uznał Twój plik za „nieprawidłowy”, choć był zupełnie w porządku, zwykle właśnie dlatego.
Warto to jasno powiedzieć, zanim wyciągniesz wnioski: eksport jest migawką chwili obecnej. Zawiera to, kto Cię obserwuje teraz i kogo Ty obserwujesz teraz. Nie ma w nim żadnej historii.
To znaczy, że pojedynczy plik nie powie Ci, kto przestał Cię obserwować, choćby niektóre aplikacje głośno obiecywały co innego. Dowiesz się, kto Cię nie obserwuje w tej chwili, a to inne pytanie: część tych osób nigdy Cię nie obserwowała.
Żeby wykryć prawdziwe odejścia, trzeba porównać dwa eksporty z różnych dat. Jeśli Cię to interesuje, zachowaj dzisiejszy ZIP i poproś o kolejny za miesiąc: różnica między nimi to Twoje rzeczywiste odpływy.
Logika jest prosta: każde konto, które występuje w following.json, a nie występuje w żadnym z plików followers_N.json, Cię nie obserwuje.
Przy garstce kont wystarczy arkusz kalkulacyjny. Powyżej kilkuset robi się to żmudne i podatne na błędy, głównie z powodu podzielonych plików. Wrzucenie całego ZIP-a do NomeSigueApp daje listę od razu, z uwzględnieniem wielu plików. Nie prosi o nazwę użytkownika ani hasło, a analiza odbywa się w Twojej przeglądarce, więc pliki nigdy nie opuszczają Twojego urządzenia.
Jeśli nie masz jeszcze ZIP-a, zacznij od poradnika o tym, jak poprosić o niego we właściwym formacie; a jeśli prośba została złożona, a plik nie przyszedł, zobacz ile to trwa i co sprawdzić.
Niekoniecznie. Niektóre narzędzia czytają ZIP bezpośrednio. Jeśli go rozpakujesz, unikaj aplikacji innych firm na telefonie, bo niektóre z nich zmieniają strukturę folderów.
Możesz, choć jest to niewygodne. Plik JSON liczący tysiące linii słabo się czyta na małym ekranie. Żeby go porządnie przejrzeć, użyj komputera.
To te, które istniały w chwili wygenerowania eksportu. Jeśli ktoś później zmieni nazwę użytkownika, zobaczysz starą. Dlatego warto analizować świeży plik.
To zależy od strony. Zawierają one Twoją sieć kontaktów, więc nie są to informacje błahe. Jedyny pewny sposób to użycie narzędzia, które analizuje w Twojej przeglądarce i niczego nie wysyła na serwer, tak jak działa nasze.
Sprawdź to natychmiast i bezpiecznie: bez logowania, bez hasła — Twoje dane nigdy nie opuszczają przeglądarki.
Dezaktywowane konta oraz konta, które Cię zablokowały, też pojawiają się jako osoby, które przestały obserwować.
Zapisane tylko w tej przeglądarce. Gdy następnym razem przeanalizujesz tu nowszy eksport, zobaczysz, kto przestał Cię obserwować.